Επ’ ευκαιρία της εορτής της Αγίας Σκέπης, αλλά και της εθνικής επετείου της 28ης Οκτωβρίου, ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε τη θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του οσίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.
Μετά το τέλος της θείας λειτουργίας τέλεσε την επίσημη Δοξολογία με την παρουσία των τοπικών αρχών. ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως και εν συνεχεία μαθητική και στρατιωτική παρέλαση.
Στο λόγο του, ο Σεβασμιώτατος είπε:
Επέτειος εθνική και εορτή χαρμόσυνος η σημερινή ημέρα, συνδυάζει την ανάμνηση της ηρωικής αντιστάσεως του Ελληνικού λαού κατά των εχθρών του με την ανάμνηση της υπερμάχου προστασίας της Αγίας Σκέπης της Θεομήτορος.
Η 28η Οκτωβρίου του 1940 δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Ελληνισμός δέχθηκε μία άδικη επίθεση και μία άνανδρη απειλή• δεν ήταν η πρώτη φορά που του ζητήθηκε να δώσει «γην και ύδωρ» και να παραδώσει την πατρογονική του γη σε φιλοδόξους και πλεονέκτες αντιπάλους. Ούτε όμως και η μοναδική φορά κατά την οποία αρνήθηκε με γενναιότητα να υποχωρήσει στις απειλές των εχθρών και προτίμησε να πολεμήσει με πίστη στον δίκαιο αγώνα του και στη βοήθεια του Θεού και της Παναγίας και κατόρθωσε να βγεί νικητής και θριαμβευτής από αυτόν τον δύσκολο αγώνα. Κατόρθωσε να βγεί νικητής και θριαμβευτής, γιατί στον αγώνα ανάμεσα στο καλό και το κακό, το δίκαιο και το άδικο, στον αγώνα ανάμεσα στους ισχυρούς και τους ασθενείς του κόσμου, μπορεί να φαίνεται προσωρινά ότι κερδίζει ο ισχυρός, ότι νικά το άδικο, ότι υπερισχύει το κακό, όμως ο Θεός δεν επιτρέπει ποτέ να νικήσουν και να κατατροπώσουν όσους αγωνίζονται για το καλό και το δίκαιο, όσους υπερασπίζονται την αλήθεια και εμπιστεύονται τον αγώνα τους στην κραταιά του προστασία.
Αυτό συνέβη και με τους προγόνους μας που σαν σήμερα, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, αντέταξαν στην πρόκληση των Ιταλών το θαρραλέο τους όχι και αγωνίσθηκαν, λίγοι αυτοί και αδύνατοι, απέναντι τους πολυάριθμους και ισχυρούς αντιπάλους τους, επικαλούμενοι τη βοήθεια της υπερμάχου Στρατηγού, την εορτή της οποίας είχαν βεβηλώσει εκείνοι με την άνανδρη επίθεσή τους. Αγωνίσθηκαν κάτω από τη Σκέπη της Παναγίας που σαν στοργική μητέρα τους προστάτευσε με το ιερό μαφόριό της από τις επιθέσεις και τα όπλα του εχθρού• τους προστάτευσε, γιατί ήξερε ότι με το ιερό όνομά της στα χείλη τους πολεμούσαν οι στρατιώτες μας• τους προστάτευσε, γιατί ήξερε ότι με τη δική της εικόνα στο στήθος αγωνιζόταν• τους προστάτευσε, γιατί ήξερε ότι τη δική της βοήθεια και προστασία επικαλούντο όχι μόνο όσοι πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή του πολέμου αλλά και όσοι αγωνιζόταν στα μετόπισθεν, μεταφέροντας πυρομαχικά και περιθάλποντας τους τραυματίες, και όσοι στις πόλεις και στα χωριά αγωνιούσαν για τους δικούς τους που πολεμούσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Αδελφοί μου, ο ηρωικός αγώνας των πατέρων μας για την ελευθερία της πατρίδος μας από τις δυνάμεις του Άξονος και η προστασία της Αγίας Σκέπης της Παναγίας μας δίνουν σε όλους εμάς που τιμούμε σήμερα τη διπλή αυτή εορτή ένα διπλό μήνυμα: το μήνυμα του χρέους να αγωνιζόμαστε με κάθε τρόπο για την υπεράσπιση των δικαίων της πατρίδος και του Έθνους μας, για την υπεράσπιση της ιστορίας και του ονόματος της Μακεδονίας μας, αλλά και το μήνυμα του χρέους μας να πιστεύουμε στον Θεό και να εμπιστευόμαστε τη Σκέπη της Παναγίας μας που προστατεύει και σώζει πάντοτε το Έθνος μας, εφόσον μένει εδραίο και αμετακίνητο στην πίστη του στο Θεό και προσφεύγει με ευλάβεια στην Παναγία μας.
Ας ακούσουμε αυτό το μήνυμα και ας το μετατρέψουμε σε τρόπο ζωής, ώστε να πορευόμαστε με θάρρος και γενναιότητα αλλά και με πίστη και αγάπη στον Θεό, συνεχίζοντας την ένδοξη πορεία του Έθνους μας.











